Η ξαφνική απόφαση της Κυβέρνησης για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος και ο επακόλουθος στραγγαλισμός της ρευστότητας με το κλείσιμο των τραπεζών και την επιβολή capital controls με άγνωστη ημερομηνία λήξης, έχουν τεράστιες και ανυπολόγιστες συνέπειες στην παραγωγή και στην εμπορία των τροφίμων.

Ο αλωνισμός των σιτηρών έχει σταματήσει λόγω αδυναμίας αγοράς καυσίμων, η συγκομιδή κερασιών και ροδάκινων γίνεται με προβλήματα γιατί δεν υπάρχουν λεφτά για τους εργάτες, οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να αγοράσουν ζωοτροφές και κτηνιατρικά φάρμακα (οι περισσότεροι αγρότες δεν έχουν λογαριασμούς i-bank ή winbank), οι μεταποιητικές βιομηχανίες τροφίμων δεν μπορούν ούτε να χρηματοδοτηθούν, ούτε να προμηθευτούν αναλώσιμα και πρώτες ύλες και κλείνουν πλέον τις μηχανές τους, τα αποθέματα των λιπασμάτων τελειώνουν χωρίς εισαγωγές και οι πολυεθνικές εταιρείες γεωργικών φαρμάκων ανέστειλαν τις παραγγελίες με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν οι καλλιέργειες με καταστροφή. Η αγροτική παραγωγή απειλείται με πλήρη κατάρρευση των δομών και δραστηριοτήτων της. Επιπλέον, οι εισαγωγές τροφίμων σταματούν απότομα σε μία χώρα που δεν έχει αυτάρκεια σε βασικά τρόφιμα (αυτάρκεια σε βόειο κρέας μόλις 20%, χοιρινό κρέας 30%, αγελαδινό γάλα 50%, αλεύρι για ψωμί 30%, όσπρια 30% κλπ).

 

Η ζημία θα είναι πολύ μεγάλη και κάθε εβδομάδα που θα μένουν οι τράπεζες κλειστές ο λογαριασμός θα μεγαλώνει, ενώ μπορεί να πάρει και τη μορφή επισιτιστικής κρίσης εάν δεν υπάρχει σωστός σχεδιασμός και διευκόλυνση των εισαγωγών. Ο μεγαλύτερος όμως κίνδυνος προέρχεται από την πιθανότητα η τραπεζική κρίση να παραταθεί τόσο ώστε η ασφυξία να οδηγήσει σε εθνικό νόμισμα. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς σε συνέντευξη του στην Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung πριν από δύο εβδομάδες δήλωσε ότι «δεν γίνεται να βγει κανείς από την Ευρωζώνη, να μην πληρώσει τα χρέη του, αλλά να περιμένει ότι θα εξακολουθήσουν να ρέουν γενναιόδωρα τα χρήματα από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Οι οικονομικές ενισχύσεις της ΕΕ προς την Ελλάδα για τον αγροτικό τομέα είναι περίπου 20 δις μέχρι το 2020 και είναι πολύ σημαντικές για τον Έλληνα αγρότη αφού καλύπτουν περίπου το 50% του εισοδήματός του. Μια πιθανή απώλεια των επιδοτήσεων θα είναι ένα αξεπέραστο οικονομικό πλήγμα για τους περισσότερους αγρότες. Επιπροσθέτως, μια πιθανή υποτίμηση του εθνικού νομίσματος θα διπλασιάσει το κόστος παραγωγής (εισαγόμενα τα γεωργικά μηχανήματα και όλες οι εισροές: πετρέλαιο, λιπάσματα, φάρμακα και μερικώς σπόροι και ζωοτροφές) και θα ακυρώσει όποιο πλεονέκτημα από τη νομισματική ισοτιμία στην τιμή πώλησης.

Η λύση είναι μόνο μία. Η Ελλάδα πρέπει με κάθε θυσία να μείνει στην καρδιά της κοινής ευρωπαϊκής μας οικογένειας και να ξεπεράσει όλα τα προβλήματά της σε πνεύμα αλληλεγγύης με τους εταίρους της, αλλά και ομόνοιας του ελληνικού λαού. Ο ελληνικός λαός μπορεί την Κυριακή να βγάλει τη χώρα από αυτό το αδιέξοδο διατρανώνοντας με την ψήφο του ως τα πέρατα της οικουμένης την προσήλωσή του στην Ευρώπη.

Αθανάσιος Σαρόπουλος, Δρ. Γεωπόνος, Πρόεδρος Δ.Ε. ΓΕΩΤ.Ε.Ε. Κεντρικής Μακεδονίας

[ΠΗΓΗ: Μας εστάλη με εμαιλ]